هوالطیف

چند روز پیش به عنوان آخرین روزایی که هوا خوب هست  با یه عده از دوستام زدیم به دل طبیعت . طبیعتی که جان و دل آدمی رو صفا می ده و انسان رو به تفکر و اندیشه درباره وجود خدا وا می داره . تفکر در مورد دست قدرت مندی که تونسته دنیای به این قشنگی رو با این نظم و هماهنگی کنار هم بچینه که ما از اون کمال استفاده و لذت رو ببریم . منم مثل همیشه داشتم از این طبیعت زیبا لذت می بردم ، صحنه ای رو دیدم که همه چیز رو خراب کرد و پی بردم که این انسان جنبه استفاده از زیباییها رو نداره . در جایی که همه چیز دست به دست هم داده که قشنگی ها رو جلو گر بشه زباله دانی از نازیباییها هم در کنار آنها بود. باور کنید طبیعت خیلی زیباست ما انسانها هستیم که آن را خراب و نا زیبا می کنیم . به هر حال تا اونجایی که  از این صحنه حالم گرفته نشده بود جاتون خالی. خیلی خوش گذشت .

زندگی زیباست زشتی‌های آن تقصیر ماست، در مسیرش هرچه نازیباست آن تدبیر ماست! زندگی آب روانی است روان می‌گذرد... آنچه تقدیر من و توست همان می‌گذرد